Veenpluisroute

Zondag 18 september

De meute staat ons al op te wachten!

We stappen al vroeg uit bed vandaag. Er staat een ritje naar het hoge noorden op het programma. Helemaal niet erg om te doen hoor. We gaan voor een goed doel. Als eerste gaan we naar Tjeerd en Alinda in Westerbork. Daarna naar Jan en Jenny in Roden. Na een ruime twee uur rijden, stuurt baas de straat in. We stoppen voor het huis en Mango, als eerste, en daarna de hele Beaglemeute, beginnen ons luid te verwelkomen. Ik ben natuurlijk ook meteen helemaal wakker.
We gaan snel naar binnen, sluiten de buitendeur achter ons en dan gaat de binnendeur open. De hele meute stormt op ons af. Ja hallo we zijn er, fijn dat jullie het leuk vinden. Er is ook een undercover Beagle aanwezig. Bo of Beau dat weet ik niet maar het klonk wel zo. Nou, dat was me er één zeg. Het was wel een beetje een Adhd hondje en hij had het op mij voorzien. Puh, dan laat ik toch ff zien dat ik een echte Beagle ben en zeker niet bang ben voor die harige stuiterbal. Ik heb hem geen pijn gedaan hoor. Ik beet wel van me af, maar niet dat de haren in het rond vlogen.
De baasjes gaan aan de koffie en thee. Tja, toen ving ik iets op, maar wist niet of ik het goed hoorde. Alinda vroeg of de baasjes zin hadden om in een kont te bijten. Rare vraag zo vroeg op de ochtend, maar het was toch echt zo. Nou ging het niet om een echte sappige bilpartij, maar om een lekkernij van de bakker. Koek met vulling en een marsepeinen laagje, en dat dan in de vorm van ja u raadt het al, een bilpartij inclusief bilspleet!!!
Iedereen genoot, wij honden natuurlijk ook. Maar werd het nu niet eens tijd dat we gaan wandelen. Dat was mij toch echt beloofd voordat we thuis wegreden. En ja, er komt actie. Tjeerd begint de honden één voor één naar zich toe te roepen. Ze verdwijnen allemaal achter de gangdeur. Ik blijf over. Hé ze gaan mijn toch niet vergeten??? Maar nee, daar is Tjeerd en neemt ook mij mee. Ik ga in een bench voor mezelf, terwijl alle anderen samen opgesloten zitten. Heb ik ff lekker de ruimte jongens. De deuren gaan dicht, de bus wordt gestart en we gaan op weg.

Met z'n allen in de bus naar het bos.

Uitladen en aankoppelen.

Good Old Jayson, still going strong. En hij geniet van al dat jonge spul.

Na een klein poosje, stopt de bus. De hele meute begint luid te blaffen. Ik doe lekker mee, maar waarom? Ah, de deur gaat open, we mogen er uit. Allemaal aan de riem, want dat moet. We zijn in het bos van Tjeerd, nou ja, daar waar hij werkt voor Staatsbosbeheer. Dan gaan we op pad, de Veenpluisroute lopen. Ja, dat was wel heel erg leuk.  We gingen allemaal helemaal op in de natuur. Doordat het had geregend, stonden er her en der wel wat plassen. Mango probeerde Tjeerd er steeds in te trekken, maar het lukte steeds net niet. Oom Dylan moest natuurlijk wel weer even languit in een plas gaan. Hij zag er niet uit. Ja sorry hoor. Ik spaarde het vrouwtje, en bleef zelf ook redelijk schoon. Bo ging ook nog even  lekker blubberen. Daar zou zijn baasje wel blij mee geweest zijn, maar niet heus. We komen langs allerlei mooie plekken, ik kon de baas horen genieten. Ook de kleine baasjes kregen af en toe wat extra uitleg van Tjeerd. Dat vonden ze vast ook erg leuk. Dan zijn we weer terug bij de bus. Iedereen in de bus en weer naar huis.

Zullen we eens lekker door de plassen lopen?

Jayson neemt de horde, Mika en Michael doen het ook. En Dylan gaat eronder door. Probleem voor Alinda!

De meute op de langste houten fietsbrug.

Daar gaan de baasjes nog van een lekkere bak soep en een broodje hamburger genieten. Wij, en dan bedoel ik de hele meute, laten ons van onze beste kant zien. We proberen natuurlijk wel hoe dicht bij we bij de broodjes kunnen komen, maar pakken niets. Goed hè!

Hallo Jan, zal ik jou eens opeten?

Lekker blubberen.

Hé Tjeerd, ik ben er klaar voor! Zet je mij ook weer in de bus?

Uitgeput in de bus.

Ja en de tijd vliegt. Baas had al gebeld met Jan en Jenny in Roden, dat we iets later bij hun zouden zijn, maar dat was geen probleem, als we maar goed weer mee namen had Jan gezegd. Nou, dat deden we wel hoor. De meute in de benches, ik in de auto en dan hopselakidé naar mijn moeder en haar pups.