Naar de camping

Vandaag was het moederdag. Op deze dag worden de moeders in het zonnetje gezet. Nou, de zon scheen vanmorgen al goed, maar dat bedoelen ze vast niet zo. Kinderen gaan dan naar hun moeder of blijven daar. De moeder van het vrouwtje, oma dus, was op de camping. Dus waar gingen wij vandaag naar toe? Juist naar de camping. Mika was al eens op een camping geweest, Benji nog niet. Spannend dus. We kregen thuis geen eten, want we gingen vroeg weg om bij opa en oma te gaan ontbijten.

 

    

Kiekeboe, hier ben ik!

Wat was het leuk daar op de camping. Helaas mochten we daar niet los, dus stonden we aan de lange lijn gespannen tussen 2 bomen. Zo hadden we genoeg ruimte om te bewegen. We konden lekker stoeien en dat hebben we ook wel even gedaan. Benji ontdekte dat je ook makkelijk kon graven in zandgrond. De baas vond dat dat niet kon. Jammer ik vond het juist zo leuk.

Lekker graven!

 

Na een tijdje bij de caravan gezeten te hebben werd het tijd om de benen te strekken. De stoute schoenen werden aangetrokken en we vertrokken naar Planken Wambuis. Eerst een stukje door het bos. Daarna kwamen we bij een zandvlakte. Dat was wel leuk en de zon deed ook goed. Het enige is dat je zo’n dorst krijgt. Daar zijn dan altijd weer de plasjes die na de regenbui zijn blijven staan. Lekkere dorstlessers.

We hadden al de hele tijd aan de riem gelopen. Tja, dat moest nu eenmaal. Liever lopen we natuurlijk ook los te rennen maar in een natuurgebied waar ook wild loopt kan dat niet. Na een eindje gelopen te hebben kwamen we bij een losloopgebied. Joepie de poepie, los en rennen dus! Wat hebben we daar even lekker ons uit kunnen leven.

Joehoe, hier komen we! Aan de kant!

 

En aan het eind van de wandeling weer terug op de camping hebben we nog een kluifje gehad. Die ging er wel in. En dan slaat de vermoeidheid toe. Uitgeput storten wij ter aarde. De baasjes hebben afgesproken dat we nog wat gaan eten in een restaurant. Daar ben ik Benji nog niet vaak geweest. We gingen naar een pannenkoekenboerderij. Maar we waren zo moe, dat we erg rustig waren. We kregen allebei ook nog een bak water. De baasjes waren zeer goed over ons te spreken. Maar wat wil je met zulke lieve mannen!

Na het eten nemen we afscheid van opa en oma en beginnen we aan de reis naar huis. Daar krijgen we nog te eten en vallen daarna als een blok in slaap. Het was een geweldige dag en we hopen dat het vrouwtje van haar moederdag heeft gehad, maar dat zal wel goed zitten.