Weekend

Hallo zeg kijk mij eens. Mijn baasje gaat met mij wel een paar keer per week naar school. Eén avond doet ze met mij gehoorzaamheid, en dan een andere avond doe ik behendigheid met haar. En nu heeft ze ook nog een klikkercursus op de hondenschool gevonden. Ik vind dat allemaal wel heel erg leuk. Het gaat volgens mij ook bijna altijd goed. Ja, soms dan ben ik echt een Beagle en dan kleeft mijn neus aan de grond. Luisteren is dan wel heel erg moeilijk met al die lekkere luchten.

 

Soms als ik heel erg lief ben, dan krijg ik van de baas een lekkere kluif. Ik ben daar gek op. Ja, welke Beagle nou niet. Meestal probeer ik of ik een rustig plekje kan vinden. Maar dat weten ze hier in huis inmiddels ook, dus alle deuren gaan dicht. Rest mij niets dan een plekje op de hokker op te zoeken.

 

Afgelopen weekend was het buitengewoon mooi zomers weer. Zulk weer hebben we in de zomer niet gehad. Nu is het herfst met zomerse temperaturen. De baas toverde de barbecue uit het schuurtje. Vrouw had wat vlees gekocht en dat werd daar op klaargemaakt. Ik hield dat alles nauwlettend in de gaten. Voor je het weet valt er ineens iets te snaaien.

Ja hallo zeg, is dat vlees nou nog niet gaar. Ik begin me daar zo langzamerhand een partij trek te krijgen. Mijn neus maakt overuren. Het ruikt allemaal ook zo lekker.

 

Hieronder zie je de puppykalender. Richard had deze samen met de vrouw gemaakt. Iedereen wil graag dat de pup bij ons komt wonen. Toen ik moest komen, waren de baasjes er voor op vakantie. Vanaf hun vakantieadres keken ze altijd of ik nog iets beleefd had. Nu met Benji mijn kleine broertje kijken ze weer steeds op de site van Jan en Jenny. Nu nog maar een paar dagen, dan is het eindelijk zo ver. We kunnen bijna niet meer wachten!!

Benji

Zondag 18 september
Na de wandeling en de lekkere soep en het broodje hamburger gingen we zoals in het voorgaande verhaal al te lezen was, met de auto naar Jan en Jenny. Vanuit Westerbork is dat een drie kwartier rijden. Alinda reed met de bus voor ons uit. We namen het mooie weer mee, dus in Roden scheen de zon. De auto geparkeerd en iedereen verliet de auto, behalve ik. De pups waren nog niet ingeënt, dus mocht ik er nog niet bij. Nou was ik nog wel moe van de wandeling en het dollen met de meute, dus vond ik het niet erg om in de auto te blijven.
Hieronder volgen een paar leuke foto’s van mijn halfbroertjes en halfzusjes. MIjn baasjes gingen nu de keus maken welke pup er straks bij mij komt wonen. Dat is best wel lastig denk ik. Ik hoop dan maar dat ze de juiste keus maken. Als hij maar lief is, maar dat zijn pups allemaal!
De grote collage laat de pup zien, waar de baasjes over dachten dat dat mijn huisgenoot moest gaan worden. En zijn naam luidt: Benji.

Ha, veters, die kan ik wel eens even los gaan maken!

Omdat het zulk goed weer was, waren alle puppies buiten aan het spelen. Er stond een grote ren in de voortuin. In de ren stond de doglo, daar kunnen de pups in gaan slapen als ze dat willen. Steven en Richard gingen de ren in. Nou, dat hebben ze geweten. Het nest waar ik uit kwam, was ook al lekker speels, maar dit gaat ook goed hoor. Geen veter is meer veilig. Vakkundig wordt hij uit de knoop gehaald. Ja en zoals een goede Beagle betaamd, zijn ze altijd op zoek naar iets te eten.

Hé, is hier misschien ook nog wat eten te vinden?

Tjeerd en Alinda kijken met mijn baasjes mee naar de pups. De reutjes worden aan een grondige inspectie onderworpen. Hoe zitten zijn oren, hoe is zijn neus, hoe staan de pootjes etc. Iedereen heeft wel een mening. Maar toch blijft die keus moeilijk. Gevoel speelt ook nog mee. En hoe doen de pups het onderling, spelen ze leuk, blijven ze niet achter. Maar ik denk dat de bazen wel weten wat ze doen hoor.

Deze miniatuur uitgave van de autoband, daar kan ik alvast mee oefenen voor het wandelweeken!!! Zitten er misschien ook brokjes in?

Hé grote meneer, ik ben niet bang voor je hoor! Of wil je soms met me spelen?

Kijk eens ik kan al op mijn achterpootjes staan, dan kan ik dichter bij komen hoor.

Dan is het uit. Iedereen moet uit de ren. De puppies krijgen eten. Een grote schaal met brokjes komt in de ren. Ze zijn al wel wat moe, maar eten kan je niet laten staan. Allemaal gaan ze aan de brokken. De schaal gaat schoon leeg. Dan zijn ze zo moe, dat ze allemaal de doglo in gaan. Op elkaar lekker even slapen. Daar groeien ze goed van hoor.

Allemaal aan het smikkelen en smullen.

Als het dan buiten te koud gaat worden, gaan alle pups weer naar binnen. Het spelen begint dan weer van voren af aan. Ook weten ze allemaal wel goed aandacht te vragen. Er wordt wat afgestoeid. De één bijt de ander in een poot of een staart. Er wordt met knuffels gespeeld, totdat ze allemaal weer als een blok in slaap vallen. Voor ons wordt het dan ook de hoogste tijd om huiswaarts te gaan. Het is al laat geworden en we moeten nog een heel stuk met de auto. Gelukkig vindt mijn baas dat geen probleem. We nemen afscheid van iedereen en bedanken voor de fijne dag die we gehad hebben. Na ruim twee uur rijden, zijn we thuis. Iedereen is blij met de keus van Benji. Nu nog 2 weken wachten en dan mag hij mee naar ons.

Kijk ons toch eens lief zijn, wij broer en zus!

In slaap gevallen tussen de knuffels, moe van het spelen, nog net de laatste warme zonnestralen mee pikken.

Dag, tot gauw, dan mag ik met jullie mee!

Voor nog meer leuke en mooie foto's van de puppies en van de rest van de dag kan je Hier ook kijken.

Veenpluisroute

Zondag 18 september

De meute staat ons al op te wachten!

We stappen al vroeg uit bed vandaag. Er staat een ritje naar het hoge noorden op het programma. Helemaal niet erg om te doen hoor. We gaan voor een goed doel. Als eerste gaan we naar Tjeerd en Alinda in Westerbork. Daarna naar Jan en Jenny in Roden. Na een ruime twee uur rijden, stuurt baas de straat in. We stoppen voor het huis en Mango, als eerste, en daarna de hele Beaglemeute, beginnen ons luid te verwelkomen. Ik ben natuurlijk ook meteen helemaal wakker.
We gaan snel naar binnen, sluiten de buitendeur achter ons en dan gaat de binnendeur open. De hele meute stormt op ons af. Ja hallo we zijn er, fijn dat jullie het leuk vinden. Er is ook een undercover Beagle aanwezig. Bo of Beau dat weet ik niet maar het klonk wel zo. Nou, dat was me er één zeg. Het was wel een beetje een Adhd hondje en hij had het op mij voorzien. Puh, dan laat ik toch ff zien dat ik een echte Beagle ben en zeker niet bang ben voor die harige stuiterbal. Ik heb hem geen pijn gedaan hoor. Ik beet wel van me af, maar niet dat de haren in het rond vlogen.
De baasjes gaan aan de koffie en thee. Tja, toen ving ik iets op, maar wist niet of ik het goed hoorde. Alinda vroeg of de baasjes zin hadden om in een kont te bijten. Rare vraag zo vroeg op de ochtend, maar het was toch echt zo. Nou ging het niet om een echte sappige bilpartij, maar om een lekkernij van de bakker. Koek met vulling en een marsepeinen laagje, en dat dan in de vorm van ja u raadt het al, een bilpartij inclusief bilspleet!!!
Iedereen genoot, wij honden natuurlijk ook. Maar werd het nu niet eens tijd dat we gaan wandelen. Dat was mij toch echt beloofd voordat we thuis wegreden. En ja, er komt actie. Tjeerd begint de honden één voor één naar zich toe te roepen. Ze verdwijnen allemaal achter de gangdeur. Ik blijf over. Hé ze gaan mijn toch niet vergeten??? Maar nee, daar is Tjeerd en neemt ook mij mee. Ik ga in een bench voor mezelf, terwijl alle anderen samen opgesloten zitten. Heb ik ff lekker de ruimte jongens. De deuren gaan dicht, de bus wordt gestart en we gaan op weg.

Met z'n allen in de bus naar het bos.

Uitladen en aankoppelen.

Good Old Jayson, still going strong. En hij geniet van al dat jonge spul.

Na een klein poosje, stopt de bus. De hele meute begint luid te blaffen. Ik doe lekker mee, maar waarom? Ah, de deur gaat open, we mogen er uit. Allemaal aan de riem, want dat moet. We zijn in het bos van Tjeerd, nou ja, daar waar hij werkt voor Staatsbosbeheer. Dan gaan we op pad, de Veenpluisroute lopen. Ja, dat was wel heel erg leuk.  We gingen allemaal helemaal op in de natuur. Doordat het had geregend, stonden er her en der wel wat plassen. Mango probeerde Tjeerd er steeds in te trekken, maar het lukte steeds net niet. Oom Dylan moest natuurlijk wel weer even languit in een plas gaan. Hij zag er niet uit. Ja sorry hoor. Ik spaarde het vrouwtje, en bleef zelf ook redelijk schoon. Bo ging ook nog even  lekker blubberen. Daar zou zijn baasje wel blij mee geweest zijn, maar niet heus. We komen langs allerlei mooie plekken, ik kon de baas horen genieten. Ook de kleine baasjes kregen af en toe wat extra uitleg van Tjeerd. Dat vonden ze vast ook erg leuk. Dan zijn we weer terug bij de bus. Iedereen in de bus en weer naar huis.

Zullen we eens lekker door de plassen lopen?

Jayson neemt de horde, Mika en Michael doen het ook. En Dylan gaat eronder door. Probleem voor Alinda!

De meute op de langste houten fietsbrug.

Daar gaan de baasjes nog van een lekkere bak soep en een broodje hamburger genieten. Wij, en dan bedoel ik de hele meute, laten ons van onze beste kant zien. We proberen natuurlijk wel hoe dicht bij we bij de broodjes kunnen komen, maar pakken niets. Goed hè!

Hallo Jan, zal ik jou eens opeten?

Lekker blubberen.

Hé Tjeerd, ik ben er klaar voor! Zet je mij ook weer in de bus?

Uitgeput in de bus.

Ja en de tijd vliegt. Baas had al gebeld met Jan en Jenny in Roden, dat we iets later bij hun zouden zijn, maar dat was geen probleem, als we maar goed weer mee namen had Jan gezegd. Nou, dat deden we wel hoor. De meute in de benches, ik in de auto en dan hopselakidé naar mijn moeder en haar pups.

Puppybezoek

Na de Ot & Sien wandeling zijn we met z’n allen nog even naar de puppen van Elfie gaan kijken. Mika bleef in de tuin. Achter het hek. Alleen is hij er 1 van zijn moeder, dus het hek hield hem niet tegen. De kleine Houdini was al snel over het hek de rest van de tuin aan het verkennen.
Binnen waren de pups al in de weer. Siertje had oppas dienst gehad en er voor zorg gedragen dat de pups niets te kort kwamen. Ook waren ze dus op tijd wakker om hun kunstjes aan de toekomstige baasjes te laten zien.


Deze kleine boef hierboven, presteerde het om steeds maar weer het kleedje van de bench naar achteren te trekken. En als het dan weer terug gedaan werd volgde er zelfs al een klein protest blafje.

Hé, daar buiten, kan je ons goed zien? Wij jullie wel. Maar we mogen daar nu niet heen. Jullie hebben net met allerlei honden gelopen. Wij zijn nog niet ingeënt, dus mogen jullie ons nu niet aanraken. Wij willen niet ziek worden. Volgende keer beter.


En daar is dan ons moeder. Baas Jan had gezegd dat wij honger hadden. Hoera de tap is open. Wat smullen wij er toch weer lekker van. Onze bekkies om de tepels van mam en dan maar lekker lurken.


Even een close-up moment.

Ha kijk ons nou. Wij zijn lekker treintje aan het rijden, terwijl de rest van het nest in de hoek over elkaar heen aan het krioelen zijn. Zien jullie het allemaal wel goed.

Hallo meneer voor de bench, ik steek even mijn neus door het gaas, dan kan ik nog dichter bij komen en even snuffelen of je lekker ruikt.
En aan de achterkant fluisteren anderen elkaar wat in het oor. Waar zal dat over gaan?

En dan, dan zijn ze allemaal moe. De één na de ander valt in een diepe rust. Dromen over wat ze vandaag allemaal weer hebben gezien. En wie slaapt is zoet.

Ot & Sien wandeling 4 september 2011

Vandaag is het dan zo ver. Vorig jaar was ik nog te klein en kon ik niet meelopen. Ik was toen nog een puppy. Nu ben ik al een grote stoere man en kan lekker wandelen. We gaan naar Roden om daar de Ot en Sien wandeling te lopen. Mijn fokkers hebben hier de regie over. Lijkt me wel weer leuk met al die Beagles.

Vroeg opgestaan vanmorgen, want we hadden wel weer een reisje voor de boeg. Na een lange rit, bij het scoutinggebouw aangekomen. Iedereen uitstappen, ik wil weten wie er allemaal zijn.

Bij het gebouw staat Jan ons al op te wachten en we worden begroet door de Beagles van Tjeerd en Alinda. Baas gaat zich binnen melden. Er komen nu steeds meer honden en baasjes. Het wordt een gezellige drukte. Voor de baasjes is er nog koffie, thee of iets fris.

Mijn broer is er ook, Monty heet hij. Dat vind ik wel leuk, zo zie je elkaar nog eens. Dan gaat het gebeuren de organisatoren vragen onze aandacht. We gaan zo lopen en als er gezegd wordt dat we los mogen dan is dat aan de baasjes of zij dat doen. Maar voordat we gaan krijgen Jan en Jenny nog een aardigheidje omdat dit de 15e Ot en Sien wandeling is. En weet je, Jayson is degene die er nu, en ook de eerste keer al bij was.

Dan gaan we, we hebben er allemaal veel zin in. Lekker door de bossen, op naar het Peizerdiep. Dan mogen we los. Ik ga samen met Monty voorop. Als hij dan de sloot in gaat, wacht ik op hem en vraag of het gaat als hij er weer uit krabbelt.

Na een poosje komen we bij de vistrappen. Het regent nu een beetje, dat is wel jammer. We gaan dan ook maar snel weer verder. Maar niet voordat sommige even het water ingegaan zijn. Dan komen we bij het vennetje. Daar mogen we ook nog even spelen. Jayson gaat even helemaal los op zijn ouwe dag. Oom Dylan mag dan een zwijntje zijn, Jayson kan er ook wat van hoor.

We vervolgen onze weg weer terug naar het scoutinggebouw. Als we daar komen is er voor de honden wat te drinken. De baasjes krijgen voor iedere hond een tas met wat goodies. Ook is er voor wie zich er voor had opgegeven een lunchpakket. Daar zaten lekkere broodjes in, een appel en een ei.

Als iedereen voldaan is gaat ieder  weer zijn eigen weg. Wij gaan nog even mee met Jan en Jenny. De baasjes gaan nog even bij mijn toekomstige broertje kijken. Meer over de pups volgt.