De Moerputten

Vanmorgen vroeg vertrokken naar het Brabantse. Steven ging een paar dagen op kamp. De baasjes hadden meteen bedacht om dan in de buurt maar ergens te gaan wandelen. Het werd Moerputten tussen Den Bosch en Vlijmen. Het was wel fris vanmorgen. Een gure wind waaide er, maar gelukkig was het wel droog.

Nadat we uit de auto waren gegaan, gingen we eerst naar het informatiebord. Daar werd besloten om de gele route te gaan lopen. Mika werd door de vrouw even met de neus op het gele paaltje gedrukt. “Let op Mika, we moeten de gele paaltjes volgen”. En zo gezegd , zo gedaan. We gingen op pad.

Kunnen jullie het nog bijhouden?

Na een klein stukje lopen kwamen we aan bij een oude spoorbrug. Wat wij niet wisten, maar de baasjes wel, was dat we dus over die brug moesten om onze route te blijven volgen. Mika vond het wel eng, Pepper een beetje, maar Benji had er helemaal niets van. Hij probeerde zelfs als we even stil stonden over de rand heen te kijken door op de biels te gaan staan. Als we aan de overkant van het water zijn slaan we af en gaan het drassige land in.

Er werd weer behoorlijk gesnuffelt. Het rook aangenaam. Sommige stukjes waren wel erg nat. Dan stonden we met onze pootjes in het water. Ook de baasjes moesten deze hindernissen nemen. Ha, ha, als ze nu eens zouden vallen dachten we soms. Maar nee, ze bleven overeind.

Hé Jan, het is hier wel erg nat. Goed dat we laarzen aan hebben.

Benji en Pepper deze keer wat minder op de foto. Mika had deze keer een streepje voor. Dat kwam ook omdat hij bij het vrouwtje liep. Ook eens leuk om dan wat mooie foto’s te maken van deze lieverd. Maar vrouwtje had ook nog wat foto’s gemaakt zodat ook Benji en Pepper op de foto staan, samen met het baasje.

Dan gaan we het moeras in. We lopen over een vlonderpad. Het is er erg mooi en baas geniet enorm. Hij zal hier vast nog eens naar terugkomen. Wij vinden het ook leuk en lopen netjes mee. Dan aan het eind van het pad moeten we omhoog de oude spoordijk op. Dan lopen we nog een heel klein stukje terug naar de spoorbrug om nog wat foto’s te maken. Daarna weer naar de auto terug en gaan we naar huis. We hebben heerlijk gewandeld.

Lekker wandelen in het Mensingebos

 

Zoals in het vorige verslag al stond, waren we op puppybezoek bij Jan en Jenny. Toen de puppen moesten gaan rusten, gingen wij met Elfie en Carlein naar het Mensingebos. We liepen eerst van huis richting het bos. Dat was niet zo ver. We staken de weg over en we waren er al. We mochten los lopen, nou dat was fun.

Benji en Elfie rennen er vrolijk op los, moeder en zoon.

Het bos zit vol lekkere luchtjes. Snuffelen maar.

Pepper Soul Man from Muskoka Dreams

Elfie

Mika

Vol gas vooruit. Heerlijk om zo lekker los te kunnen lopen.

Pepper en Benji in een strijd wie er het snelst zal zijn.

Ondertussen kleumt Pepper bij Benji in zijn tuig.

Benji is nog sneller, maar voor hoelang?

Elfie komt er achteraan. ‘Jongens niet zo snel’.

Van al dat rennen krijg je wel dorst. Dus eerst maar even bijtanken!

Moeder en zoon samen op struin. Is hier nog wat te vinden?

Hé de paashaas. Maar we zitten toch bijna bij de kerst? Verdwaald zeker in de tijd.

Dan na een heerlijk rondje komen we aan bij het ven. Dit kennen we van de Ot & Sien wandeling. Weer wordt de dorst gelest. Het is in één woord geweldig. Wat kunnen we hier lekker genieten. Pepper gaat op onderzoek in het ven. Hij is degene die het verst in het water durft. Maar dan komt ook Elfie het water in. Dit kwam omdat baas wat brokjes in het water had gegooid. Elfie vond het zo leuk dat de baasjes haar moesten meesleuren, nadat we al verder weg waren gelopen en haar nog mistte. Dan nog een klein stukje teruglopen en we zijn weer bijna bij de uitgang van het bos. De lijnen gaan weer aan en we lopen terug naar huis.

We hebben er weer volop van genoten. Maar zoals altijd komt aan elk avontuur een eind. De baasjes gaan nog eten bij Jan en Jenny en daarna gaan we weer naar huis. Wat was het heerlijk. Jan en Jenny bedankt! Van de terugreis hebben we weinig meegekregen. Eénmaal in de auto vielen we als een blok in slaap, moe van alle belevenissen.

Puppyknuffelen

 

De vrouw had afgesproken om naar de puppy’s van onze moeder Elfie en mijn broer Elwood te gaan kijken. Zo gezegd zo gedaan. De puppen zijn nu 7 weken oud en we mogen er dus bij. Al vroeg in de ochtend vertrekken we naar Roden. Een autorit van ruim 2 uur. Tjeerd en Alinda zouden ook gaan. En toen we aankwamen waren zij al gearriveerd. De baasjes gingen eerst naar binnen. Wij mochten even later eerst even de tuin in en later naar binnen. We hadden voor de puppen kleine kauwschoentjes meegenomen. Na eerst even aftasten gingen ze er daarna lekker mee aan de haal. Als echte Beagles gingen ze tekeer. Alles voor het eten!

Storm was even afwachtend, maar na wat aanvallen gedaan te hebben en de prooi te hebben overmeesterd begon hij ook te kluiven. De dames waren al eerder tot kluiven over gegaan.

Dan gaat Steven de ren in. Hé dat is leuk denken de Whoopy’s, klauterobject! Dat is genieten om het spul zo bezig te zien.

Even een oortje sabbelen

Lekker liggen in de tunnel.

Dan gaat baas Jan met de puppy’s één voor één naar buiten. Wij gaan allemaal mee, want dat moeten we meemaken. Pepper moest bij binnenkomst eerst eens de kat uit de boom kijken. Het leek alsof hij eerst niets moest hebben van de kleine dingen. Maar als hij dan met zijn neefje Storm buiten is lijkt dat helemaal veranderd. Lekker rennen door de tuin. Elfie kijkt toe hoe de jongens met haar kinderen omgaan. Maar al snel ziet ze dat het goed gaat.

Hé Storm, volgens mij moet jij nog wat doen.

Zeg neef, straks ga jij naar Noorwegen. Dat is wel ver weg. Maar misschien kom ik je nog eens tegen. En anders misschien wel op een social media website. Mijn baasje heeft jouw baasje op Facebook, dus dan kan ik vast nog wel eens wat zien. Of op jullie blog, dat kan ook.

Moe van alle aandacht en al het spelen.

Kusje!

 

Later op de dag nadat wij lekker hadden gelopen in het bos, zijn we weer terug in huis. De pups gaan dan heel even los over de vloer. Pepper vindt het wel leuk. Samen met Bo op onderzoek. En dan allebei de koppies in de richting van de keuken. Tja, dat zit er al snel in. Daar komt natuurlijk al het lekkers vandaan.

Jenny had aan de baasjes gevraagd of ze mee bleven eten. Nou dat vonden ze wel leuk. En wij ook. Zo konden we lekker lang genieten van onze halfbroertjes en neefje. Dan als het eten op is kunnen de jongens nog even knuffelen en spelen met de puppy’s. Dan wordt het tijd om afscheid te gaan nemen.

Dag vriendjes en vriendinnetjes. We nemen afscheid van jullie. Wij wensen jullie heel veel goeds bij jullie nieuwe baasjes. We hopen jullie nog eens te zien als jullie wat groter zijn. Wij vertrokken niet veel later weer naar huis. We hebben enorm genoten van deze geweldige dag. Jan en Jenny enorm bedankt!!!!

Op het blog van de Borkse meute vinden jullie nog meer verhalen van dit leuke nest. Op dit blog staan de verhalen van Storm. En natuurlijk ook op de site van Beaglecountry staan verhalen van dit nest.