Spelen en wandelen

Vanmorgen heb ik met Richard gespeeld. We hebben met de hersentrainer gewerkt. Eerst moest ik onder de torentjes de brokjes opzoeken. Dat ging mij wel goed af en ik vind het nog leuk ook.

Torentje opzij en het brokje is voor mij.

Na de torentjes was het de beurt aan de schuifjes. Ook daar heb ik niet zo'n moeite mee. De brokjes zaten al snel in mijn mondje. We deden deze spelletjes omdat het weer bij ons een beetje erg tegenviel. Uitlaten was even snel tussen de grote druppels door. De regen kwam de hele ochtend met bakken uit de lucht.

Goed opletten waar baasje die brokjes stopt!!

Appeltje, Eitje, die brokjes zijn voor mij!

Toen het vanmiddag even droog was zijn we met z'n allen snel in de auto gestapt en naar 't Weegje gereden. Er hingen nog steeds dikke wolken in de lucht. Maar ook het zonnetje was aanwezig. Baasje Richard grapte dat het nog wel zou kunnen gaan regenen. Daar dachten de anderen anders over.

Genieten als hij los mag lopen

Maar dan toch. Als we bijna halverwege ons rondje zijn, wordt het wel heel donker. De eerste druppels vallen en we besluiten om om te keren. Al snel vallen er meer druppels gevolgd door nog meer druppels. Dan lijkt het alsof de douche open gaat en er straaltjes water naar beneden komen. Binnen de korste keren zijn we allemaal kleddernat. Ik wordt ook nog eens lekker modderig. Bij de auto snel even een doekje voor de ergste nattigheid en dan snel er in.

De eerste druppels vallen, ik ga terug!

Kijk mij nou toch. Ik lijk wel een verzopen kat.

Gaan we al naar huis??

Weer thuis gaat iedereen iets droogs aandoen. Ik wordt nog even lekker droog gewreven door baas, maar besluit toch ook nog even lekker te gaan rollen op de deurmat.

O, o, o, even lekker rollen.

Ondanks het natte einde was het toch wel erg leuk.

Moe maar voldaan in slaap gevallen!

Hulk Mika

Ha, ha, ha. Je kent het misschien nog wel of niet net zoals ik. De Hulk. Vroeger was er zoiets op TV zei de baas. Er waren ook strips van. Zegt mij helemaal niets hoor! Maar goed, dit gaat over een man die als hij kwaad wordt heel erg sterk wordt, uit zijn kleren barst en bovendien ook nog eens helemaal groen wordt. Nou, dat groen worden, daar draait dit allemaal om.

Ik hou de baas in de gaten!

Het was vandaag zowaar een droge dag. Ook het gras was aardig droog, maar ook lekker lang. Baas vond het iets te lang en dacht alweer aan de volgende buien. Dus grasmaaier erover. Toen de baas nog bezig was hield ik alles goed in de gaten. Ik dacht als hij nou zo dadelijk klaar is dan ga ik hem even laten schrikken.

Zo, nu de baas benaderen.

Dicht genoeg, en dan laten schrikken!

Hé het geluid van de grasmaaier is gestopt, de baas is klaar. Vlug ren ik door het gras en begin luid te blaffen en te grommen. Hier is Mika het grote enge monster. Maar de baas schrok er helaas niet van. Hij had mij al gezien. En weet je wat hij toen zei: "Mika je lijkt wel De Hulk met die groene pootjes." Tja, die groene pootjes dat klopte wel, maar De Hulk dat ben ik niet. Ik ben gewoon Mika.

Hulk Mika

meer puppie foto’s

Puppies kijken

Voor vandaag stond er voor mijn baasjes weer iets leuks te gebeuren. Ze hebben vandaag afgesproken om bij mijn moeder naar haar pups te gaan kijken. Mij lijkt het ook wel leuk, maar ik mag er niet bij. Ik kan ziektes overbrengen omdat de pups nog niet geënt zijn. Maar mijn baasjes vertellen mij vast hoe het was.

We gaan 's morgens al vroeg op pad. We gaan eerst met z'n allen wandelen in het Dwingelerveld. Het weer is goed om lekker te lopen. De vrouw neemt mij aan de heupgordel en dan gaan we van start.

Na even gelopen te hebben neem ik even een break. Mijn tong ligt haast op de grond. Hij lijkt wel heel erg lang. Tja, als je af en toe loopt te trekken kan dat gebeuren. Maar meestal loop ik wel goed mee hoor. We komen langs vennen en lopen over heide, die overigens mooi in bloei staat. We zien in de vennen van allerlei leven. Kikkers, maar ook mooie planten. Waterlelie's zijn dat, die hebben mooie kleuren. Wit, rose en paars.

Van al dat lopen krijg je dorst. Dan maar even wat bijtanken in de eerstvolgende ven. Maar om bij het water te komen, moet ik eerst door de bagger. Net als mijn oom Dylan, wordt ik lekker vuil. Ik ga ook nog even lekker rollen op de grond. En bijna trek ik mijn baasje mee de bagger in. Nu ben ik ook een zwijntje, ha, ha, ha. Na goed twee uur lopen, zijn we weer terug bij de auto. We kregen nog net even een bui op ons hoofd. Dus ik wordt even gedroogd en ga dan de auto in.

Nu gaan we naar mijn moeder om pups te kijken.

Na een goed half uur komen we daar aan. Jenny wacht ons al op en ik mag lekker de tuin in. De baasjes gaan naar binnen. We krijgen allemaal een kluif, maar ik doe er niets mee. Ik vind het zo spannend. Als ik even later mijn moeder heb gezien, dan ben ik niet meer te houden. Ik zat achter een hek, maar al snel niet meer. Ik duwde het hek opzij en ging op zoek. Ik kon haar niet vinden, Ze was weer naar binnen naar haar kinders.

Kijk dan toch eens wat een mooi plaatje. Mijn moeder met mijn halfzusjes en halfbroertjes. Ze krijgen hier net te eten. Ze hadden wel erge trek. De baasjes konden het gelurk goed horen. Na het drinken hebben ze nog een beetje bewogen en geluidjes gemaakt. Ik kon dat niet horen, maar dat hebben ze mij verteld. Een van de pups deed wel heel lief toen we daar weer weggingen. Hij zwaaide nog even met z'n pootje. Daaag tot ziens. Kom snel terug, want ik word alleen maar leuker.

Dag allemaal, tot gauw!!

Smurfen

Volgens de berichten gaat het goed met de pups. Ze hebben het hier thuis er steeds over dat er straks een kleintje bij komt. Ze hebben ook al een naam, maar die mag ik nog niet verder verklappen. De stamboomnamen zijn wel al bekend, dat worden verschillende smurfen namen, vandaar de toepasselijke teller bovenaan het blog.  Dit weekend gaan de baasjes kijken bij de pups, ik moet dan helaas even in de auto wachten, anders maak ik de puppy's misschien ziek, ze zijn nog zo klein en nog niet ingeënt.

hoera!!

Tenminste, ik weet nog niet of ik er echt blij mee ga zijn, mijn baasjes denken van wel. En mijn baasjes zijn er zeker blij mee!!

 Vandaag, dinsdag 9 augustus, is mijn halfbroertje geboren. Mijn moeder Elfie heeft 6 puppies gekregen, 3 reutjes en 3 teefjes,  en 1 reutje daarvan komt bij ons wonen. Op de site van de beaglecountry: kijk maar hier

bij puppy's staan de eerste foto's al.
Alle aandacht zullen we dan wel moeten delen, en misschien de brokjes en koekjes ook wel.

Wandelweekend Brabant

Zaterdagochtend, ik voelde dat er wat ging gebeuren! En ja hoor, het moment was daar. Baasje kwam thuis uit zijn werk. Opa kwam ook al heel vroeg de werft op rijden. Wat zou er zijn? Steven ging met Opa mee naar de Oostvaardersplassen en daarna zou hij bij opa en oma gaan logeren voor het weekend. Richard had ook al zijn spullen gepakt. Wat ging die dan doen? Hem gingen de baasjes wegbrengen naar het judokamp in Helvoirt. Daar heb ik afscheid genomen van Richard, want die blijft een week weg.
Baas en vrouw gingen met mij verder met de auto richting de Loonse en Drunense duinen. Wij gingen daar eens lekker wandelen.

We hadden er allemaal heel veel zin in. De vrouw had van een paar route's een mooie lange wandeling in elkaar gedraaid. Met stevige pas gingen we van start. Over paden en door het zand, gingen we vanaf een parkeerplaats richting een restaurant. Daar kwamen we na ongeveer een uurtje lopen aan. We gingen daar lunchen. De baasjes namen wat te eten en ik kreeg een lekker kauwstokje. Na de lunch vervolgden wij onze route. We kwamen nu bij een losloopgebied. Natuurlijk mocht ik toen los. Dat was me daar toch lekker zeg. Rennen door het bos en met andere honden spelen en kijken wie er het hardst kon rennen. 

We kwamen bij een grote plas aan. Twee honden die ik al eerder tegengekomen was waren daar met hun baasje aan het spelen. Er werden dingen in het water gegooid en zij haalden het er uit. Ik ben inmiddels ook al niet bang meer voor water. En ondanks dat het niet zo heel warm was had ik het toch wel warm gekregen. Dus wat doe je dan? Juist, dan ga je even lekker met je pootjes het water in. Zelfs mijn buik werd nat. Dat was fijn, even afkoelen.

Hé baas, wil je mij er ook bij op de foto??

Na de loslooproute, moest ik weer vast. We gingen door het bos en kwamen bij een boom met een stoeltje. Daar heb ik even een fotomomentje van gemaakt, zoals je hierboven kunt zien. Daarna kwamen we in de woestijn terecht. Nou ja, dat is wat ik dacht. Een enorme grote zandbak lag aan mijn pootjes. Eerst nog een stukje aan de lijn gelopen, en aan het einde nog een stukje los. Kon ik weer rennen. Al werd ik wel wat moe. Ik hoorde de baasjes zeggen dat we ruim 16 km hadden gelopen. Dat is toch wel veel toch?

Mika in de "woestijn"

Uitgeteld gaan we de auto in. We gingen naar een Bed & Breakfast adres voor een nachtje. Wat zou dat dan zijn? Nou dat was bij een heel aardige mevrouw, die een kamer had ingericht voor mensen die er even tussenuit willen. Het zag er erg mooi uit. En het was erg goed verzorgd allemaal. We zijn nog uit eten geweest en daarna lekker gaan slapen.

Ik ben me daar toch zoooo moe!!

Na een goede nachtrust, een stevig ontbijt, zijn we er weer helemaal klaar voor. We nemen afscheid van het Bed & Breakfast adres en stappen in de auto. We rijden naar de Kampina. Dat is een mooi natuurgebied bij Oisterwijk in Brabant. Het had afgelopen nacht geregend. Er stonden lekkere plassen, maar daarover later meer. Samen met de baas en de vrouw weer op pad. Over de hei, door de bossen en langs de vennen, die we tegenkwamen op deze route.

Lekker door de blubber, kan ik lekker vies worden!!

De route was mooi, we kwamen langs zo veel mooie plekken. En overal rook het ook zo bijzonder. Er hingen wel heel veel luchtjes. Mijn neusje was continue op de grond en draaide dus overuren. Baas en vrouw liepen om beurten met mij, maar het grootste gedeelt vandaag liep ik met de baas. Na een poosje wandelen hebben we een rustpauze gehouden op een bankje. Even de pootjes wat rust gunnen. Ik heb de smaak van het wandelen nu wel goed te pakken hoor! Dan vervolgen we onze weg. En dan..... Dan staat de vrouw plots helemaal stokstijf stil. Wat zou er zijn?

Nou, dat zien jullie hier! Op zo'n 10 meter voor de vrouw zit er een ree tussen de heide. De ree kijkt naar de vrouw, schrikt niet echt, gaat eerst nog verder met grazen, om dan toch ineens er als een haas vandoor te gaan. Op gepaste afstand kijkt ze nog even om naar ons en verdwijnt dan tussen de bomen. Ik heb even op mijn achterpootjes gestaan om alles goed te zien. Wat is zo'n beestje mooi zeg!

Goed, zoals ik al eerder meldde, het had geregend. Er stonden plassen. Wat is er dan leuker om daar dan eens goed door heen te gaan. Niets dus. Mijn baasje noemde mij Tukkie de 2e. Ja, zit het soms in de familie? Mijn ome Dylan, Tukkie dus, kan zich ook zo lekker vuil maken, en ook mijn moeder had de laatste keer dat ik met haar had gelopen zich behoorlijk vuil gemaakt. Ach, je mag toch wel af en toe lol hebben. Thuis wacht dan vast de douche, want er hangt na mijn modderbad een apart luchtje aan me.
Na weer een route van ongeveer 16 km weer terug bij de auto. Instappen en terug naar huis. Dan is er een eind gekomen aan een heel fijn weekend voor mijn baasjes en voor mij!!!