Uitleven in Reeuwijk

 

 

Vanmorgen was het koud. Maar dat mocht de pret niet drukken. De baasjes hadden een enorme zin om met ons te gaan wandelen. Wij hadden daar natuurlijk helemaal geen zin in. Geintje!! Na de koffie vertrokken we met de auto naar de Reeuwijkse Hout. Daar aangekomen, liepen we van de parkeerplaats naar het strand. Daar mochten we los. Als snel hadden we een heleboel honden om mee te spelen. Waarschijnlijk hadden meer mensen tijd over door het verzetten van de klok. Het was echt druk met hondjes.

 

Na het strand vervolgen we onze weg richting de weilanden. Hier was het ook geweldig om los te lopen. We genoten echt enorm. Wat is er nu lekkerder dan lekker rennen en ravotten. Niks toch!

 

Mika met smile!

Benji met de oren in de krul, ook de kleine man genoot.

Op een gegeven moment, was Benji er vandoor met 2 jachthonden. Er werd lekker gespeeld, al vonden de baasjes van die andere honden het minder leuk. Van de baas hoorde ik dat ze er helemaal niet blij mee waren. Ze waren aan het trainen. Ja, dat kon ik toch niet ruiken! Maar goed, Mika kwam mij halen. We besloten er toen maar een race van te maken wie er het eerst weer bij de baasjes was. Ik, Benji, was er als eerste. Dat kwam omdat ik wel over de grep heen sprong en Mika er in volle vaart doorheen ging.

Benji; doe je mee wie er het eerst bij de baasjes is?

Joehoe, ik heb een voorsprong!

 

Hé Mika, ik kom dichterbij!

Oeps, Mika in de grep. Benji erover en wint de race!!

Na de weilanden was het weer tijd om via de paadjes te gaan. Leuk hoor, allemaal bruggetjes en bochtjes. We renden af en toe heel hard. Gelukkig nemen we nog wel steeds alle bruggetjes goed en belanden we dus niet in de baggerslootjes.

 

 

Dan vlak voor we weer terug gaan naar de auto mogen we nog lekker even rennen. We gaan zo hard als we kunnen. We lijken net haasjes zo door het gras. En als we dan weer bij de vrouw komen, worden we beloond met een lekker koekje.

 

De haasjes door het land.

 

We zijnn braaf, krijgen we nu wat lekkers?

 

Dan gaan we terug via het strand naar de parkeerplaats. Het zit er op voor vandaag. We gaan de auto in en de baas brengt ons weer naar huis. Daar worden we lekker gepoetst en gaan dan onderuit om een tukkie te doen. Want ja, van al dat gedol word je wel moe. Maar het is o zo fijn om lekker los te zijn.

 

 

 

Op bezoek bij de puppy's

Het nestje compleet, nog steeds lekker bij elkaar liggen om warm te blijven.

 

Vandaag gingen de baasjes weer eens bij de puppies kijken. Ze hadden contact gehad met Petra en dus afgesproken om zaterdagmiddag daar naar toe te gaan. Wij waren 's ochtends al met de baas lekker uit geweest. We hadden een lange wandeling gemaakt door het boerenland. We waren er moe van geworden. Dus konden we als de baasjes weg waren lekker een tukkie doen.

Nou het was best wel geslaagd denken wij. Als we deze foto's zien, blijkt dat ze al heel veel gegroeid zijn. Ook gaan de oogjes al een beetje open.

 

Neusje en oogje.

Het oortje

Chunky legs.

Mam, blijf even bij ons, we hebben honger.

 

Domino doet het erg goed. Ze verzorgd de puppen goed. Zelf ziet ze er ook fantastisch uit. Je kan haast niet zien dat ze zulk zwaar werk heeft verzet en nog steeds veel moet geven aan de pups. Domino geniet van haar puppen.

Domino doet een hazeslaapje terwijl de pups hun buikjes voldrinken.

Lief toch.

Van al dat drinken word je wel moe. Val er zo bij in slaap.

Rondgegeten en dan lekker uitbuiken!

 

Hier de drie reutjes. Helaas is de foto niet helemaal scherp, maar toch wel leuk hoor.

 

Het ziet er echt super uit. Het is een erg mooi nestje. De kleuren komen nu ook al meer door. Het worden nu echte Beagles. Waren het natuurlijk al, maar nu nog beter herkenbaar. De baasjes hebben vandaag weer enorm genoten.

Een natte zondag

Het begon al goed vanmorgen. De baasjes hadden gezegd dat we zouden gaan wandelen. Maar de regen kwam met bakken uit de lucht. Dus dat werd bankhangen en wachten tot de regen zou ophouden met vallen. Helaas duurde dat wel heel erg lang. Verveel, verveel!!

Maar dan toch, het is inmiddels al laat in de middag. De zon breekt door. Baas roept: ‘Jongens kom op we gaan nog even wandelen’. Nou, dat hoefde hij maar één keer te zeggen. We lieten onze kluif uit de bek vallen (heel onbeagles) maar we hadden ook zo’n zin om te wandelen. We gingen met de auto naar de Balij. Het begon wel weer te regenen toen we uit de auto stapten, maar we gingen er gewoon op uit.

     

Doordat het zo geregend had, stonden er enorme plassen. Zelfs tussen de bomen stond er water. We gingen even op onderzoek uit.

De vrouw nam ons mee om wat te oefenen los van de riem. Nou, dat vonden we wel gaaf hoor. Maar niet te lang hoor. Er is hier zo veel leuks, veel te veel om continue bij de vrouw te lopen.

Al snel kwamen we allemaal andere hondjes tegen, waar we mee konden spelen.

Mika en Benji gingen nog even helemaal los met een 3 maanden oude Breton Espagnol.

We hebben vanmiddag nog weer even lekker hond kunnen zijn. Lekker rennen door de modder, door de plassen. Gelukkig vinden onze baasjes dat helemaal niet erg. En dat we er dan aan het eind van de wandeling er niet uit zien, ach ook dat vinden ze niet erg. Als we thuis komen, gaan we door de droogdouche, ha, ha. De handdoek dus. En binnen een paar minuten, zijn we weer op en top schone Beagle.

Op kraamvisite bij Domino

Wait and See From Muskoka Dreams  (Domino)    X      Red Baron Global Edition (Eddie)     hebben een geweldig mooi nestje op de wereld gebracht. Het nest bestaat uit 3 reutjes en 3 teefjes.

Domino

Moeders met de kids

De drie reutjes

Mika doet mee aan zijn eerste clubwedstrijd!

Wat een weer vandaag, vanochtend dan in ieder geval. Er is heel wat water gevallen en dat kan je dan ook goed merken aan het veld waar we vandaag clubwedstrijd behendigheid hebben. Na ruim 2 seizoenen trainen heeft Mika vandaag zijn eerste wedstrijd gehad. 

 

En ....... hij deed het super! Dat vrouwtje nou een keer de weg kwijt was daar kon hij ook niets aan doen. 

Hij liet ook nog even zien dat beagles echt kunnen vliegen, alleen was dat niet helemaal de bedoeling, hij moest over de wip en wachtte niet tot deze weer naar beneden was.Dat was het eerste parcours, wat we trouwens 2 keer moesten lopen, volgens mij was ik zo snel dat ze de tijd niet bij konden houden.

En bij 1 parcourtje was wel iets heel lekkers te ruiken daar moest hij echt even rustig de tijd voor nemen, wist hij veel dat het daar juist de bedoeling was om zo veel mogelijk hindernissen te doen in een bepaalde tijd.

Maar hij heeft niet de benen genomen om even langs de kant te snuffelen of zijn geurtje achter te laten en dat vind ik al fantastisch want dat deed hij vorig seizoen nog wel heel vaak. 

We maken ons klaar voor de start.

....en hoog!

door de tunnel en daarna direct nog een keer hoog.

...breed....

en weer hoog.....

.....door de slurf en door de tunnel.....

ja hier ging het verkeerd, vrouwtje stuurde me echt over de verkeerde hoogtesprong!