De laatste Dobbeplaswandeling van dit winterseizoen

 

Vandaag de laatste wandeling van het winterseizoen. De tijd is gevlogen. De winter heeft plaatsgemaakt voor de lente. Al is dat wel ver te zoeken. Het was best nog koud met een kleine 2 graden boven nul en weinig zon. Maar goed, vol goede zin gaan we er vandaag vol tegenaan. Het is lekker druk. Veel vriendjes en vriendinnetjes zijn gekomen. Baasje dacht dat het er ongeveer 25 waren. Gezellig hoor.

Die oren, die kan je toch ook gebruiken als beschermkleppen voor je ogen?

Ja mevrouw, ik ben een hele brave Beagle. Goed gemanierd en wel opgevoed. Uit een goed nest en verder uitermate goed gesocialiseerd!

Pepper genoot. Vol gas over het land.

Heerlijk om zo’n grote groep Beagles te zien rennen en ravotten met elkaar.

Dan aan het eind van de wandeling nog even pootje baden. De baasjes brengen ons naar de auto en dan gaan ze nog even een bakkie koffie drinken. Dan zit het er op en gaan we naar huis.

Op het land.

 

Vandaag heb ik de heren allen apart meegenomen het land op. Als eerste was Mika aan de beurt. Eerst aan de lange lijn het land opgelopen. Zo kon dit heerschap niet direct naar de konijnen van de buren lopen. Eenmaal achter op het land de riem losgemaakt. Er liepen wel enkele hazen, maar daar had Mika geen oren naar. Wel ging hij lekker rennen. Maar omdat de baas lekkere koekjes bij zich had, kwam hij snel weer terug.

Baas, ik kom naar je toe.

Huh, zei je dat er koekjes waren?

Dan zit er op voor Mika en gaan we terug naar huis. De beurt is dan voor Pepper. Helemaal zonder aan te lijnen gaat hij mee naar het land. Hij luistert goed, loopt wel vooruit, maar telkens ontdekt hij nieuwe dingen en blijft dan weer staan. De kleine man vindt het geweldig. Rennen naar hartenlust en telkens terugkomen voor een beloning.

Hé baas, wat lig je daar nou op de grond?

Zullen we spelen? Ik heb een opgedroogde suikerbiet gevonden.

En als de tijd voor Pepper er op zit en we gaan terug naar huis, ruikt meneer ineens de geur van haas. Neus op de grond en snuffelen maar. En ja hoor, hij heeft hem gevonden. Er klinkt luid en meneer gaat achter de haas aan. Zoef, wat is hij snel. Maar de haas is hem net te snel af. Even ben ik hem kwijt. Dan komt Pepper terug, een lekkere beloning volgt.

O, o, is Zoef het haasje?

Joehoe baas, ik ben er weer!

Als laatste neem ik Benji mee. Met extra lekkers in de zak vertrekken we naar achter. Benji heeft de hazen al geroken en is er op gebrand om er achteraan te gaan. Eenmaal achter en los gaat hij er dan ook snel vandoor. Maar omdat ik lekkere worst bij mij heb komt Benji al snel terug. Steeds weer vertrekt hij en steeds komt hij terug. Ik prijs en beloon hem goed. Grote vrienden zijn we.

Hoi baas, ik kom goed naar je toe als je me roept. Krijg ik nu een koekje?

Ook voor Benji komt er een eind aan het feest. Rustig komt hij naar me toe en met dichtgeknepen ogen komt hij bij me staan. Ik lijn hem aan en dan gaan we terug naar huis.Heerlijk genoten hebben we.