In het kader van socialisatie, zijn we met Cosmo naar de kinderboerderij geweest. We gingen met de auto op weg. Geen probleem voor de kleine man. Autorijden gaat prima. Bij aankomst vlakbij de kinderboerderij stappen we uit de auto en gaan een stukje wandelen. Bij een wel heel grote kip, moeten we natuurlijk even poseren. Daarna vervolgen we ons pad.
Bij aankomst op de kinderboerderij is het een kakofonie van geluiden. Cosmo is geenszins van zijn wijs af te brengen. Vol aandacht kijkt hij in het rond. We gaan eerst even langs de geitjes en de kipjes.
Hallo mevrouw Geit, u bent wel groot, maar ik ben niet bang voor u hoor.
Hoi, jullie zijn kleiner, kunnen wij misschien spelen?
Dan lopen we verder en komen we Marielle en Arjan tegen. Niet geheel zonder toeval, want dant hadden we afgesproken. Eerst kletsen de baasjes wat met elkaar. Daarna wordt mijn broertje Taz gehaald en kunnen we even spelen.
De ontmoeting na een klein weekje gescheiden van elkaar te zijn. Even aftasten en daarna gaan de heren helemaal los.
Taz. Even alleen zonder tussenkomst van Cosmo.
Even rustig bij elkaar liggen kan ook.
Maar het is van korte duur. Al snel wordt er weer gestoeid.
Dan gaan we nog even verder met het kennismaken van diertjes. Want daarvoor waren we hier toch ook voor naar toe gegaan. Konijnen die al groter zijn dan het pupsel. Wow, wat leuk. Daarna langs de varkentjes om die even een kus te geven.
Dan gaan we nog even een bakkie doen bij Marielle en Arjan. Meteen nog even kennis maken met Wombat, Skip en Kyrzha. Ook dat ging boven verwachting goed. Netjes onder tafel blijven zitten. Meteen terrastraining gehad.
We nemen afscheid en gaan dan nog heel even langs een paar beesten.
Kusje van de geit.
Eendjes kijken.
En dan gaan we nog even langs de koeien, maar die krijgen weinig aandacht van Cosmo. Teruglopen naar de auto gaat goed. Als we wegrijden valt Cosmo al in slaap, moe van alle indrukken.
