Afsluiting seizoen Dobbeplas en verjaardag

Het was zaterdag 31 maart. Vandaag was de afsluitende wandeling voor dit seizoen in Nootdorp. Het was me daar toch een mooi weer. Het was wel wat bewolkt maar met een lekker zonnetje zo nu en dan. Het was warm genoeg voor ons Beagles, zal ik maar zeggen. Toen we aankwamen was het al redelijk druk. Het leek wel of iedereen wilde genieten van de wandeling. Maar wat was dat nu. Er lagen een heleboel boomstammen op de parkeerplaats en langs het eerste stukje pad. Baas kreeg te horen dat we misschien niet helemaal rond konden lopen. Baas klom op de stammen en sprak iedereen toe. We zouden wel zien hoe ver we kwamen en dat we dan wel iets alternatiefs zouden bedenken. Slim hè die baas, ha ,ha. Nou, daar gingen we dan lekker wandelen. Er waren wel 26 vriendjes en vriendinnetjes om mee te rennen. Grote groep hoor. Wij gingen natuurlijk voorop. Echte roedelleiders!

 

Zo, kijk de broertjes eens gaan. Wel alles in de gaten houden natuurlijk. Wees een hulpje voor de baas, dan krijgen we misschien wel wat lekkers. Daar zijn we altijd wel voor in.

Mika speelt hier echt voor clown. Ha, zijn oren flapperen in de lucht en zijn pootjes komen los van de grond. Wat genoot deze jonge man enorm van de wandeling.

Bij het strandje aangekomen, gingen de meeste van ons wel even het water in. Sommigen hadden al eerder een poging gewaagd. Het was zo als we al eerder meldde best nog wel warm voor ons. Dus een verkoeling in de plas is dan wel lekker hoor. Mika ging ook het water in, ik Benji, bleef met mijn pootjes op het droge.

En toen gebeurde het. We hadden natuurlijk al die grote stapel met bomen gezien, nou die kwamen dus uit het bos. Daar hadden ze hele grote dijken gemaakt met allemaal blubber er in. Nou, de blubber bleef niet echt achter de dijk. Op het pad lag een enorme poel van blub. En wij er doorheen. Niet één keer, maar wel twee keer. Waarom? Nou, we gingen ineens een andere route nemen, daarom dus.

Mika stormde er als een bezetene doorheen. De spetters vlogen hoog door de lucht. De grijze smurrie zat overal! Benji die probeerde zich eerst nog schoon te houden. Ha, tevergeefs. Eerst met hoge pootjes heel voorzichtig. En toen, ach wat zou het. Met grote sprongen er doorheen. Ook hier de blub spetters hoog de lucht in.

     

   

En bijna aan het eind, stond Benji ineens aan de andere kant van een brede sloot. Baas riep mijn naam en direct stond ik stil. Wat moest ik nu doen? Die sloot was wel erg breed. Ik was nog wel vies, maar dat water is koud en nat. Toen wist ik het. Ik draaide me om en zette het op een rennen. Ja, want baas die heeft altijd wat lekkers bij zich, dus daar moet ik zijn.

 

Na mijn beloning de wandeling voortgezet. Aan het eind van de wandeling iedereen nog even bedankt voor de afgelopen wandelingen en een fijne vakantie gewenst. En tot volgend seizoen.

Kijk oom Tjeerd, hier hebben ze ook heel veel stammen liggen!

     

We waren lekker vuil geworden wat op zich niet zo erg is. Maar we moesten nog door naar opa, want die was jarig geweest. Dus snel even gepoetst en toen de auto in. Bij opa en oma aangekomen, hebben we nog even lekker in de tuin gespeeld. Chico deed ook mee, maar die staat net niet op de foto. Hieronder proberen wij elkaar weg te duwen. Leuk spelletje is dat, maar meestal wint Mika.

  

Hier is die wijsneus weer eens het fotomodel aan het uihangen.

Ha, ik wel eens gezien, dat die lui uit het noorden, als ze in Noord-Holland zijn altijd op een tafel gaan zitten om naar binnen te kijken. Thuis mag ik dus absoluut niet op de tafel komen. Maar nu dacht ik; ik neem het er van. Ik ben in Noord-Holland en daar mag dat en is dat vast hèèl gewoon, dusssss!

En dan aan het eind van zo’n dag, dan worden we allemaal toch wel moe. Ja, wat wil je. Eerst thuis rennen in de tuin, dan wandelen en dan ook nog een verjaardag. Mika plofte in de stoel van oma, Chico mag dat nooit. Ik moest in de bench, want dan kreeg ik tenminste echt rust. En Chico die viel in slaap op de grond.