Op bezoek bij de bluesbrothers

Zondag stond er weer een bezoekje aan de pups op het programma. De baas had van te voren bij Petra geïnformeerd of wij ook mee mochten. Nou, dat mocht. Dus wij met de baas, het vrouwtje en Richard in de auto en op weg naar Wijdenes. Na ongeveer een anderhalf uur rijden draaien we de straat in. We stappen uit en gaan via de poort de tuin in. De dames stonden ons al op te wachten. Wij werden achter gelaten en de baasjes gingen via de voordeur naar binnen. Wij konden lekker in de tuin spelen. 

Binnen was het heel rustig. De pups hadden eten gehad en waren in een diepe slaap gevallen. Het hele nest lag lekker bij elkaar. Ze waren al weer enorm gegroeid sinds de vorige keer.

De hele bups bij elkaar

Diepe rust

Dan na een redelijk poosje wachten komt er wat leven in de brouwerij. Er zijn een paar pups wakker geworden. De anderen blijven nog lekker doorslapen. De pups die wakker zijn lopen vanuit de bak zo de kamer in. Ze gaan daar even met elkaar stoeien. Ze lopen lekker door de kamer, gaan achter de bank langs en komen dan weer tevoorschijn. Baas en Richard worden slachtoffer van puptandjes. Deze zijn lekker scherp.

Het grut ontwaakt

De favoriete Beaglehouding.

Kiekeboe!

Kijk eens naar het vogeltje.

Kan ik die plint ook opeten?

Na het spelen kruipen ze weer terug in hun bak. Niet om direct weer te gaan slapen, nee ze gaan nog even hun broertjes en zusjes pesten. Pas als er verder helemaal geen reactie komt, vallen ook deze banjers weer in slaap.

Kom, laten we de anderen even wakker gaan maken.

Ik slaap niet hoor, ik hoor alles!

Ik droom van hele mooie dingen die ik ooit nog ga beleven.

Die Sharpei kan ik gebruiken als kussen.

Lekker knus de koppen tegen elkaar.

Domino was vorige week erg ziek. Gelukkig gaat het nu weer goed met haar. Zodra ze even in de bak is hangen de puppen aan de bar. Vlak voordat we weer naar huis gaan, worden de kleintjes nog even actief. Richard wordt nog even goed bekeken. In de bak wordt nog wat gedraaid. En ook gaan ze nog even met elkaar op de vuist.

De bar is open, maar niet voor lang.

Zo, dus jij bent Richard. Die ken ik niet!

Ik ben nog zooooo moe!

Hé die Richard doet aan Judo, dat kunnen wij ook toch?

Buiten in de tuin ging het ook goed. Djoplin kreeg veel aandacht van Mika. En als Benji dan even de aandacht opeiste, dan ging Mika zo tekeer, dat Djoplin wel weer terug ging naar Mika. Ook deed deze kleine doerak pogingen om de jongens aan het spelen te krijgen. Ook de bank van Leo werd door onze heren gebruikt. Baas, die willen wij ook thuis!!

Djoplin kijkt eens even naar binnen.

Gek, ze gaan en komen door een gat in het huis, maar ik ga daar niet door hoor. Veel te eng!

Hé hallo, horen jullie mij dan niet. Ik wil thuis ook zo'n bank!

De regen is inmiddels met bakken uit de lucht aan het komen vallen. De heren hadden nog nooit door een hondenluik gegaan, dus die werden nat. De heren door de deur naar binnen gelaten. Volgende keer maar weer proberen of het dan wel gaat lukken.

Dan komt de baas ons halen. We nemen afscheid en beginnen weer aan onze terugreis. Moe van alle indrukken vallen de heren in slaap. We hebben het enorm naar ons zin gehad en de baasjes hebben genoten van de pups.