Vanmorgen waren we al vroeg wakker. Vandaag moest Richard judoën in Beek en Donk. Vrouwtje ging mee met Richard en baas ging met ons wandelen bij de Stippelberg. Na een klein stukje verder te zijn gereden stopten we op een parkeerplaats. De achterklep ging open. Baas lijnde ons aan en we gingen op pad. De Stippelberg was van oorsprong een heidegebied met stuifduinen die als stippels in het heidegebied lagen. Vandaar de naam. De bomen zijn tussen 1890 en 1950 aangeplant.
Vanaf de parkeerplaats liepen we direct het bos in. Onze neusjes zaten als aan de grond genageld. Het rook hier zo verschrikkelijk lekker. We hadden het super naar ons zin. De staartjes in de hoogte en gaan. We lopen heel erg netjes.
Mika genoot enorm. Door lekker op zijn rug te rollen in het mos maakte hij dat even heel erg duidelijk. Hup op de rug, lekker spartelen en vooral genieten. Daarna weer snel verder. Er was nog veel te zien en te ruiken. We lopen verder en komen bij een heuvel met een emmer. Dit is de tijdemmer en die komt uit de tijd dat het bos werd gesticht, rond 1890. Bij het slaan op de blikken emmer wisten de bosarbeiders dat het einde van de werkdag gekomen was.
Dwars over de Stippelberg loopt de Milheezer breuk. Hier schuiven de aardlagen langs elkaar. Dit veroorzaakt hoogteverschillen van soms wel een meter. Hierdoor ontstaan horsten, hoger gelegen gedeelten en slenken de lagere delen. Op de slenken die droger zijn, zijn de stuifduintjes ontstaan, de ‘stippels’.
Dan ruikt Pepper weer eens wat lekkers. Hij duikt een gang in. Ver komt hij niet want de lijn is niet langer en de andere jongens houden hem tegen door de andere kant op te lopen. Pepper zijn neus maakt overuren. Een luid geronk klinkt keer op keer weer. Wat een indrukken doet de kleine man op.
Dan even een moment van rust. Even uitrusten en wat drinken. Baas maakt van ons een mooie portretfoto.
We gaan weer verder en horen allerlei geluiden. Van rechts komt een klopgeluid. Een specht klopt met zijn snavel op een boom. Het is een kleine Bonte Specht. Hij vliegt een paar tellen later over ons heen.
Wat is dit heerlijk. Gezellig wandelen door een mooie omgeving. Af en toe kijken we eens om naar de baas en vragen met onze blikken of alles nog goed gaat. En als we dan een beloning krijgen zijn we allen blij.
We komen aan bij een stukje in het bos waar zoals de baas zei dat daar een wissel was van hertjes. Je kon het goed zien maar zeker ook ruiken! Heerlijk om de lucht op te snuiven en er intens van te genieten. Helaas voor de baas werd het nu toch wel een beetje heftig voor hem. We trokken de lijnen erg strak. Verder dan dit konden we niet komen. Onze pootjes stonden helemaal strak gespannen, maar we moesten wel goed genieten van de heerlijke luchten. Dit konden we niet laten lopen.
Dan komen we aan bij een ven in het bos. Tijd om even een slok te nemen. Het water is helder. Even de pootjes wassen en dan zijn we weer klaar voor het laatste stukje wandelen. Na een klein poosje kwamen we weer terug bij de parkeerplaats. We hadden een heerlijke wandeling gehad.
Dan gaan we weer terug naar de sporthal en halen vrouw en Richard weer op. Dan nog even naar huis rijden. Nou, daar waren we zo. Door de wandeling en alle indrukken waren we zo moe geworden dat we de hele weg naar huis hebben geslapen. Enorm genoten vandaag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten